Ben senin hayatından gittim oğlum
Hadi yerime koy birini koyabilirsen
Ben senin hayatından gittim oğlum
Hadi dur o sarı odalarda durabilirsen

Ben sen sen diye bittim oğlum
Hadi bakalım unut unutabilirsen
Ben seni yudum yudum içtim oğlum
Hadi ol eskisi gibi olabilirsen

Uzak benden aşk uzak artık
Kanun mudur bu yasaklık
İnan içimde yok fesatlık
Alırım başımı giderim efeler gibi hey
Efeler gibi hey

İçimde sana söylemek istediğim binlerce sözle,

Aynadaki bana benzemeyen insana bakıp acıyorum...

Senin dışında binlerce insanla aynı ortamı soluyorum...

Olmayacak insanlara adınla sesleniyorum...

Bazen hiç haketmeyen kişilere,

Sana söylemek istediğim güzel sözcükleri sıralıyorum...

Şimdi bir tesadüf olsa, çıksan karşıma..

Biliyorum içimde sana ait kocaman bir sevdaya rağmen,

Sessizce çeviririm kafamı..

Sahte gülücükler atarım ortaya...

Sen gittiğinden beri yapmaya alıştığım gülüşler gibi...

Zaman geçti, kimi yaralarım kabuk bağladı..

Kimileri sadece karanlığa saklandı...

Ama değişti sevdanın rengide, beklentilerde...

Şimdi bi tesadüf olsa, çıksan karşıma..

Ben yüzümü çevirmesem, gözlerine bakıp kalsam...

Kalırmısın gözlerimde..?

Gözlerine kanabilirmiyim tekrardan..?

Ne kötü değil mi..

Cevabı kendime çok rahat verebilmem...

Ne sen kal diyebilirsin,

ne de ben sevgime rağmen dönebilirim...

 Her şeyi sana yazdım
seni de her şeye...

Kalemler tükettim, tükenmeyen hasretle,
ucundan dökülen aşkla,
umutla
çığlıklar,
belki de nefretle.

Her umuda avuc açtım
sen dilendim.
Aşktan harap bir dilenci şimdi yüreğim...

Her şeyi sana yazdım
seni de her şeye...

Hayallerimin paragraf başlarına,
umutlarımın parantez içlerine.
Kalemler tükettim tükenmeyen hasretle..

Her şeyi sana yazdımseni de herşeye

Binlerce kez okudum her gün
bir ilkokul defterinden.
Binlerce kez okudum
seçebilmek için seni
soru işaretlerinden
Seni ezberledim hergün
karmakarış yazılar içinden.

Sana da kendimi yazdım
bana ait harflerle,
farklı alfabelerle..

Herşeyi sana yazdım
Herşeye seni yazdım...

(ALıntıdır)

Yüzünü Dökme Küçük Kız...

...bırak üzülmeyi...